MUHARREM BAKIR’IN DESTANI
Sabahilen yole düştüm yayladen
Açhozliye endum soluk almaden
Yolde hastalandum eve gelmeden
Daha nesip alamadum ne çare.
Açhozlide arabaya oturdum
Çantami peşume köye geturdum
Came kapisinde yoli biturdum
Kesildi nefesum kaldum ne çare.
Taşköprüden telefonu ettiler
Evde haberini hemen aldiler
Ekizlerum yole karşi geldiler
Dermanum kesildi kaldum ne çare.
İsmailun yokuşinde oturdum
Yolun soni geldi orda biturdum
Yavaş yavaş bir taksiye oturdum
Eve çikardiler yandum ne çare.
Aldiler taksiye çiktum evume
Oturdum sedire eski yerume
Dizlerum yurumez baktum halume
Kesilmiş kuvvetim gitmez ne çare.
Yuruttiler Fundikli’ye endiler
Arhavi’nun yollarine dondiler
Aradiler doktorumu buldiler
Oda derman vermedi ne çare.
Çevirdi Rize’ye hemen gönderdi
Kalbum rahatsuzdur rapori verdi
Rize yollarine taksi koyverdi
Yazilen çizilmez yandım ne çare.
Rize’de doktori kimler buldiler
Rafet hoca arkadaşım oldiler
Beni yaturupta gönderdiler
Allah’a emanet kaldım ne çare.
Cumartesidur koye enmiştum
İlk oğlumun muradiıne gelmiştum
Birdenbire yolde hasta olmiştum
Duğunde nasibum yoktur ne çare.
Rize doktorine teslim ettiler
Duğun vardur diye köye gittiler
Ben yaylada idum davet ettiler
Kısmetum yok gidemedum ne çare.
Beni bu dünyadan göçti bildiler
Duğuni vazgeçip ertelediler
Duğun vazgeçilmez bilemediler
Yandum ateşlere yandum ne çare.
Benum dertlerumi bilemediler
Rize’de bir çare bulamadiler
Acilde refakat edemediler
Garip kaldum o günlere yanarum.
Gönderdiler Trabzon’a verdiler
Fakultede bir koğuşe adliler
İlk yardume hemşireler geldiler
Ateşum var yanıyorum ne çare.
Arkadaşlar yoklamaya geldiler
Çok ağırdur bu yaşamaz dediler
Herkes yokladiler geri dondiler
Ateşum var yanıyorum ne çare.
Ayağum ağirdi dayanamadum
Derin uykulerden uyanamadum
Eve gelsem dedum yol bulamadum
Ateşum var yanıyorum ne çare.
Doktorler geldiler haber verdiler
Şimdi ameliyat vardur dediler
Ayağume kara haber verdiler
Çaresi yok soni budur ne çare.
Zaman doldu koğuşumdan aldiler
İki kişi bir sedyeye koydiler
Ameliyathane budur dediler
Ayağum kesildi yandum ne çare.
Ameliyathaneden çıkardiler
Kesik ayağumi ele verdiler
Yaşar ile Hasan alup gittiler
Kıyameti gördüm yandum ne çare.
Ayağumun mezarını kazdiler
Annem ile bir sıraya dizdiler
Baş ayak taşine neler yazdiler
Bir ayak üstine kaldum ne çare.
Hemşireler dört bir yani sardiler
Biçaklari doktorlere verdiler
Hep tıkanmış damarları gördiler
Kıydiler canume kaldum ne çare.
Su istedum veremezuz dediler
Meyve suyinden bir yudum verdiler
Doktorler bağırur yasak dediler
Yandi içerlerum yandi ne çare.
Bir bardak su bana bulamadiler
İçerlerum yandi bilemediler
Doktorlerden izin alamadiler
Yandi içerlerum yandi ne çare.
Hemşireler serumleri taktiler
Allah razi olsun hepsi baktiler
Bu halumi gören benden korktiler
Yandum ateşlere yandum ne çare.
Yaz gelince yayla yoli açilur
Giden ve gitmeyenler yolde seçilur
Yaylanun suyleri gene içilur
Ben gidemem yaylalarda yikilsun.
Çamluk yaylasinde bir evum vardi
Horhatun düzinde konağum kaldi
Benden sonra veran kalsun yaylalar
Bu dunyada bana olanlar oldi.
Güneş vursun dağda erisun karlar
Marsisun altinde otlasun avlar
Şinden sonrada kapansum yollar
Ben gidemem yaylalarda yikilsun.
Çalikanun poğarinden içemem
Kumarun tepesi kardur geçemem
Ayağum yok kanadum yok uçamam
Ben gidemem veran kalsun yaylalar.
Köyden yaylalara selam edeyim
Allah verdi bana kime ne deyim
Tek ayağumle nasil gideyim
Benden sonra yaylalarda yikilsun
Horhatun deresi akarda gelur
Benum dertlerumi eller ne bilur
Yaptuğum emeklerun hepisi kalur
Ben gidemem veran kalsun yaylalar.
Sığırlerum çalikana gidemez
Çobani yok yollarini bulamaz
Yaylalarda artuk beni tanimaz
Ben gidemem veran kalsun yaylalar.
Çatak yaylasinde bağum bostanum
Daha ben gidemem yoktur dermanum
Kapide boyinsun bir çam fidanum
Ben gidemem veran kalsun yaylalar.
Çatak yaylasine kimse gitmesun
Benden sonra taş ustinde taş konmasun
Benum siğirlerum köylerde kalsun
Ben gidemem veran kalsun yaylalar
Dinleyun kardaşlar yazdum fermanı
Benum dertlerumun yoktur dermani
Açilur yaylalar gelur zamani
Ben gidemem yaylalarda yikilsun.
Horhatun göçini yanluz edemem
Kapandum köylerde daha gidemem
İçumden yanarum kimseye demem
Ben gidemem veran kalsun yaylalar
Gece gündüz desem dertlerum bitmez
Kalemum olsada kağidum yetmez
Sonunde yaylada kuşlarda ötmez
Ben gidemem veran kalsun yaylalar.
Söyleye söyleye sone geturdum
Destanun sonini burda biturdum
Bir ayak ustine kaldum ortudum
Dertlerum var kıyamete yanarum
Yazan: Muharrem BAKIR
Düzenleyen: Torunu Nuray Beyza BAKIR